درس يازدهم موسى ( ع ) و فرعون حضرت موسى ( ع ) به عنوان سوّمين پيامبر اولوالعزم و صاحب شريعت به همراه برادرش هارون براى نجات بنى اسرائيل از چنگ فرعون روانهء مصر شد . خداوند متعال در بيش از بيست سورهء قرآن ماجراى موسى و فرعون را به طور اجمال و تفصيل بيان كرده است . تفصيل اين داستان در سوره‌هاى اعراف ، يونس ، طه و شعراء آمده است . مواجهه با فرعون فرعون و پيروانش ، كه از « بت‌پرستان » شمرده مىشدند ، معتقد بودند كه اجزاى مختلف جهان هستى توسط خدايان گوناگون و پراكنده اداره مىشوند و هر يك از آنها بر يكى از شئون عالم ، ربوبيّت دارند . فرعون با شعار « انَا رَبُّكُمُ الْاعْلى » خود را ربّ بزرگ مردم مصر مىدانست و از اين رو ، با تمام قدرت و با ظلم و ستم بر مردم حكم مىراند . خداى سبحان براى نجات مردم مصر موسى ( ع ) را مبعوث كرد و به او فرمان داد كه همراه برادرش هارون پيامبر به سوى فرعون حركت كند . موسى و هارون ، خود را رسولان الهى معرفى كردند و مأموريت خويش را به اطلاع فرعون رساندند : أَنْ أَرْسِلْ مَعَنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ . ( شعراء : 17 ) فرزندان اسرائيل را با ما بفرست . فرعون ، موسى را ، كه از كودكى نزد خود بزرگ كرده بود ، شناخت و اظهار داشت : آيا تو را در كودكى در ميان خود بزرگ نكرديم و ساليانى از عمرت را در ميان ما نبودى ؟ و آن كردهء خويش را كردى [ و كسى را كشتى ] در حالى كه تو از ناسپاسان بودى . « 1 »

--> ( 1 ) . شعراء ( 26 ) ، آيهء 18 - 19 .